Κοίταζα τα φώτα του κενού
και η αγάπη έρμαιο στην θάλασσα της μνήμης,
είναι μια καρδιά με υπόσταση θεού
μια ανάμνηση στις νύχτες της Μεσσήνης.
Φρέσκος πόνος, ταξίδι του θανάτου
και ηρέμησα σε ύπνο διπλανού,
οχύρωσα τις λέξεις μου με οράματα νεκρού
και οι στίχοι γίναν αίμα που τρέχει απ'τον νου.
και η αγάπη έρμαιο στην θάλασσα της μνήμης,
είναι μια καρδιά με υπόσταση θεού
μια ανάμνηση στις νύχτες της Μεσσήνης.
Φρέσκος πόνος, ταξίδι του θανάτου
και ηρέμησα σε ύπνο διπλανού,
οχύρωσα τις λέξεις μου με οράματα νεκρού
και οι στίχοι γίναν αίμα που τρέχει απ'τον νου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου